اصل ۲۳ - تفتیش‏ عقاید ممنوع‏ است‏ و هیچکس‏ را نمی توان‏ به‏ صرف‏ داشتن‏ عقیده‏ ای‏ مورد تعرض‏ و مؤاخذه‏ قرار داد.
اصل ٢٢- حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند.
ما امضاکنندگان این نامه برای جلوگیری از ادامه آنچه در سال ۸۸ و بعد از آن پیش آمده و همچون استخوانی در گلوی نظام سیاسی و جامعه باقی مانده است و برای رسیدن به آرامش در کشور بر این باوریم که حل مدبرانه این وضعیت به طور قطع تاثیر به‌سزایی در همدلی و رفع کدورت‌ها و پاک کردن سینه‌ها از کینه و نفاق خواهد داشت و بیش از پیش راه را برای سعادت و تعالی مردم و پیشبرد اهداف دلسوزان نظام و کشور هموار خواهد کرد.
شورای هماهنگی راه سبز امید حبس آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد را در مغایرت تام و تمام با قوانین کشور، آموزه‌های دین و موازین جهانی حقوق بشر، می‌داند. افزون بر این، در شرایط بحرانی منطقه و در هنگامه‌ای که ایران درگیر بحران‌های اقتصادی و اجتماعی است، ادامه حصر جز بی‌توجهی به منافع ملی مفهومی ندارد و به معنای بی‌اعتنایی آشکار رأس نظام سیاسی به رعایت حقوق بنیادین شهروندان و ضرورت همدلی و مدارا و مشارکت لایه‌های اجتماعی در اداره امور کشور و نیز برون‌شد از وضع خطرخیز موجود است.
دختران میرحسین و رهنورد در آخرین ملاقات خود خبر داده‌اند که پدر و مادرشان پس از آگاهی از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی، ضمن خوشحالی از اتمام اعتصاب غذای عیسی سحرخیز و تشکر از وی، ابراز امیدواری کردند که مهدی خزعلی و دیگر دوستان دربند نیز به اعتصاب اعتراضی خود پایان دهند.
امروز می دانید یکی از مهم ترین مسایلی که بشر با آن روبروست، مسایل زیست محیطی است که دنیا را تحت تاثیر قرار داده بخصوص ما که در منطقه ی نیمه خشک هستیم و آلودگی فضا داریم و بی مبالاتی های دیگر هم هست. اینکه هنر، توانایی خود را در نشان دادن اهمیت طبیعت به کار بگیرد و زیبایی آب را، زیبایی شبنم را و زیبایی فضای پاک و خوب را و نیز خطری را نشان دهد، که محیط زیست و زیست بوم ما را تهدید می کند، کار بسیار ارزنده ایست.
کسانی که آشتی ملی را مطرح میکنند، اصلا مرادشان این نیست که در سطح عامه مردم، چه نیروهای اصلاح طلب چه اصولگرا و چه غیر آن، بر سر اصول انقلاب و شعارهای اساسی آن یعنی استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی اختلافی وجود دارد. همه به اصل اسلام و انقلاب و قانون اساسی معتقد و ملتزم و پایبندند. چنانکه دیدیم از همه طیف‌ها و جریان‌ها در سالگرد پیروزی انقلاب، شکوهمندانه شرکت کردند و بزرگان کشور اعم از اصلاح‌طلب و اصولگرا سفارش به شرکت کردند و خود در این همایش ملی حضور یافتند. پس مشکل کجاست؟ و اختلافات ریشه در چه چ
بیست و پنجم بهمن‌ ماه ششمن سالروز حصر غیر قانونی و ظالمانه رهبران مقاوم جنبش سبز ایران، آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی و سرکار خانم زهرا رهنورد است. بدین ترتیب این حصر هفتمین سال خود را آغاز می‌کند، حصری که تنها به سبب جباریت و لجاجت استبداد تداوم یافته است. اخیراً آزادی‌خواهان و حق‌طلبان این مرز و بوم پویشی (کمپینی) برای درخواست شکستن این حصر آغاز کرده اند که استقبال از آن موجب دلگرمی دلسوزان و پاکباختگان این سرزمین و البته مؤثر در پیشبرد خواست‌های اصلاح‌طلبانه این مردم مظلوم است. اینجانب به
عدها همین آدم (مدرس) راکه در حقیقت مردم او را می پرستیدند، شب آقای محمد خان درگاهی ریئس نظمیه دستگیر و تبعید به گناباد کرد، از یک نفر اهالی طهران و اصفهان و سایر شهرها صدا در نیامد که مسجود و معبود ما را کجا بردید و چه بر سرش آوردید. ایرانی مقلد و مرعوب غلبه است...تاکنون هم معلوم نیست مدرس کجا هست، زنده است یا مرده...» بله این واقعیت تلخ تاریخ ماست و این مشکل جامعه ماست که همچنان مرعوب غلبه مانده و به قولی خوش استقبال و بد بدرقه است!
قسمتی از ماجرای سال ۸۸ این است که بنا بر اعتراف خود دست‌اندرکاران، تعدادی در زندان کهریزک و تعدادی در خیابان کشته شدند؛ هیچ‌یک از عاملان دستگیر و مجازات نشدند ولی اگر کسی طالب رسیدگی شود مجازات می‌شود! مادر مصطفی کریم‌بیگی را به جرم پیگیری قتل فرزندش، زندانی می‌کنند؛ مادری که قاتل فرزند را بخشیده است ولی فقط می‌خواهد آمرین و عاملین آن را بشناسد.
مفهوم امید تا پیش از خرداد ٨٨ چیز دیگری بود. مثل انتظار شنیدن صدای زنگ تلفن وقت تنهایی ودلخوشی‌های کوچک بعد از دلهره‌های کوچک… از صبح روز ٢٣ خرداد ٨٨ امید رنگ دیگری گرفت.. مثل انتظار برای بیدار شدن یک عزیزی که به کما رفته است.. انتظار بزرگ تر شد و امید بزرگ‌تر. و اما با شروع ٢۵ بهمن ٨٩… امید عظمت پیدا کرد و تمام ذهن و روحم را لبریز کرد…امید دیدن روی پدر و مادر گاهی پس از ماه ها بی خبری و دلتنگی را فقط نمیگویم… بلکه امید به آزادی.. امید به باز شدن ناگهانی درهای زندان ها … امید به فرو ریختن اینهمه
جای بسی تاسف و تعجب است که برخی از افراد، اعتراض معترضین سیاسی را در جامعه فاقد هرگونه پایگاه و جایگاهی دانسته و آنرا دروغ و حیله پنداشته ولی با داشتن تمامی قدرتهای تبلیغی و رسانه ای از برگزاری یک دادگاه صالح علنی عاجز هستند تا در آن معترضان و منتقدان سیاسی نیز بتوانند از نظرات خود دفاع کنند و در نهایت جامعه خود قضاوت کند که حق با کیست.
فخرالسادات محتشمی‌پور
سید علیرضا حسینی بهشتی
علی مزروعی
حميدرضا جلايي پور
سیدمصطفی تاج‌زاده

براي قرار دادن لوگو زير در سایت یا وبلاگ خود، كد را در قسمت (head) سايت يا وبلاگ قرار دهيد.